22 lipca 2025 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku I Wydział Cywilny po rozpoznaniu sprawy z powództwa klientów Kancelarii przeciwko Bankowi PBH S.A. w Gdańsku o ustalenie i zapłatę:

1. ustala, że umowa kredytu nr XYZ z dnia XYZ 2006 r. zawarta pomiędzy ABC a GE Money Bank Spółką Akcyjną w Gdańsku (poprzednikiem prawnym Banku BPH. S.A. w Gdańsku) jest nieważna;
2. zasądza od pozwanego Banku BPH S.A. z siedzibą w Gdańsku na rzecz powodów ABC kwotę 60.000 zł. (sześćdziesiąt tysięcy złotych) wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 lipca 2022 r. do dnia zapłaty;
3. zasądza od pozwanego Banku BPH S.A. z siedzibą w Gdańsku na rzecz powoda ABC kwotę 335.380,05 zł. zł. (trzysta trzydzieści pięć tysięcy trzysta osiemdziesiąt złotych i pięć groszy) wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie: od kwoty 276.148,55 zł. od dnia 6 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 59.231,50 zł. dnia 30 maja 2025 r. do dnia zapłaty;
4. oddala powództwo o zapłatę w pozostałym zakresie;
5. obciąża pozwanego kosztami postępowania w całości i postanawia ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.

Kontekst i uzasadnienie sprawy

Kancelaria wniosła w imieniu klientów pozew przeciwko Bankowi BPH Spółce Akcyjnej z siedzibą w Gdańsku i po rozszerzeniu powództwa żądaliśmy

1. ustalenia, że umowa kredytu xyz z dnia xyz 2006 r. zawarta pomiędzy powodami a poprzednikiem prawnym pozwanego GE Money Bank S.A. w Gdańsku jest nieważna,
2. zasądzenia od pozwanego na rzecz powodów sumy wpłat dokonanych tytułem ww. umowy

W uzasadnieniu wskazaliśmy m.in., że postanowienia umowne zawarte w umowie stanowiące klauzulę indeksacyjną tj. § 1 ust. 1, § 7 ust. 2 zd. 4, § 10 ust. 8 i 17 umowy są postanowieniami niedozwolonymi w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c. Usuniecie ich powoduje nieważność umowy kredytu, a co za tym idzie konieczność zwrotu dokonanych świadczeń. Nie jest możliwe zastąpienie niedozwolonych klauzul umownych w jakikolwiek sposób. Umowa jest sprzeczna z art. 69 ust. 1 ustawy Prawo Bankowe. Narusza zasadę swobody – art. 3531 k.c.

Sąd uwzględnił powództwo i wskazał m.in., że:

Postanowienia przedmiotowej umowy określające klauzulę indeksacyjną odnosiły do nieprecyzyjnie określonej tabeli kursowej Banku. Jak już wyżej ustalono, w umowie nie wskazano jednoznacznie jak Bank ustalać będzie stosowane przez siebie kursy waluty CHF. Sąd uznał tak sformułowane postanowienia umowne za postanowienia niedozwolone. Sytuacja, w której Bank w sposób jednostronny, dowolny i nieograniczony określa wysokość kursów kupna i sprzedaży walut, na podstawie których jest następnie ustalana wysokość kredytu w CHF i świadczenia konsumentów (raty), godzi w równowagę kontraktową stron wprowadzając daleko idącą dysproporcję praw i obowiązków na niekorzyść konsumentów.

Odesłanie do prowadzonych przez Bank tabeli kursów skutkuje bowiem tym, że jedna ze stron stosunku – kredytodawca przyznaje sobie prawo jednostronnego regulowania wysokości świadczenia drugiej strony. Skutkuje to uzasadnionym ryzykiem, że ustalenia kursów walut mogą być arbitralne i nieprzewidywalne dla konsumentów. Stawia to konsumentów w bardzo niekorzystnej sytuacji, gdyż de facto nie mają oni żadnej wiedzy ani wpływu na to w jaki sposób są ustalane parametry danej tabeli, a co za tym idzie, w jaki sposób jest ustalana wysokość kursów walut i tym samym ich zobowiązania. Są zatem narażeni na niczym nieograniczone roszczenia ze strony banku, gdyż nie mają żadnych gwarancji, że stosowane przez niego kursy będą korespondowały z kursami rynkowymi albo średnimi.

Sąd także, odmówił zasadności i możliwości zastosowania w miejsce abuzywnych postanowień umownych rozwiązań opierających się na kursie średnim NBP z art. 358 § 2 k.c., co w tych sprawach (GE Money Bank) jest popularnym wnioskiem banku!

Wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego także został oddalony.

Jeżeli posiadacie Państwo umowę kredytu hipotecznego powiązaną do CHF, EURO, DOLAR, prześlijcie ją do Kancelarii celem wykonania bezpłatnej analizy na adres: kancelaria@talarska.pl

Warto znać swoją sytuację prawną i finansową!